Krachtdagen

Het lijkt in onze maatschappij wel alsof je altijd gelukkig moet zijn. Maar ziekte en tegenslag horen bij het leven. Sommige mensen lopen hard tegen de grenzen van het leven aan na een zware ziekte of ingrijpende crisis. Het vertrouwen in het eigen lichaam is beschadigd, het perspectief voor de toekomst is veranderd. Dan is het nodig om opnieuw verbinding te zoeken met de grond van het bestaan: wie ben ik na alles wat er gebeurd is? Waarvoor leef ik nog vanaf nu? Vragen die bij een arts of therapeut niet gesteld worden, omdat ze gaan over de mens achter de ziekte. Hoe pak je de draad weer op als alles op losse schroeven heeft gestaan?

De schatkist aan rituelen

Van oudsher vonden mensen steun bij de rituelen die de christelijke traditie te bieden heeft. Ze legden hun zorgen neer bij Maria of namen een heilige relikwie mee als steun voor onderweg. Nog altijd gaan grote aantallen mensen naar Lourdes en ervaren daar de kracht van samen bidden en de zieke centraal stellen. Nog steeds heeft de christelijke traditie veel te bieden aan mensen die zoeken naar ‘heling’. De krachtdagen zijn er voor mensen die het gevoel hebben dat ze nog niet ‘heel’ zijn, ook al zijn ze uitbehandeld in het medische traject. We denken aan een bijeenkomst voor een specifieke groep mensen in de knel. Deze bijeenkomst noemen we krachtdag en is gekoppeld aan de heilige, wiens verhaal fungeert als bemiddelaar voor hun eigen ervaringen. De eerste krachtdag zal zijn voor mensen die overbelast zijn of een burn-out hebben meegemaakt. We laten ons meenemen met de heilige Christoffel, die door de last van de wereld op zijn schouders bijna kopje onder ging.

Ervaringen delen

Op een krachtdag is ontmoeting en delen een van de pijlers. Andere mensen in dezelfde situatie ontmoeten werkt helend. Je bent niet langer de enige die tobt met vragen, want anderen kunnen vertellen hoe zij ermee omgaan. Het waardevolle van praten met lotgenoten is dat je gelijkwaardig bent aan elkaar: je bent niet elkaars hulpverlener en dus ben je ook niet hulpbehoevend. Je kunt je eigen ervaringen spiegelen aan die van de anderen.

Vrede met je lichaam

Wanneer je ernstig ziek bent geweest, is het lichaam een tijdlang een object van zorgen. Pijn herinnert je voortdurend aan wat er mis is, je krijgt te horen dat je beter naar je lichaam moet luisteren, dat het grenzen aangeeft. Het is heilzaam en bevrijdend om te ervaren dat het lichaam ook een bron van plezier kan zijn. Daarom is er op iedere krachtdag een creatief of meditatief onderdeel waarin we de speelsheid van het leven weer ontdekken.

Heling en zegen

De derde pijler is een viering waarin de deelnemers een ritueel van heling ondergaan. Aan de hand van de heilige van deze dag leren we onszelf opnieuw te zien als mensen in Gods ogen, mensen die er mogen zijn, met al onze zwakheden en valkuilen. Een ritueel helpt om je lichaam, je ziekte en jezelf in een ander perspectief te zien. Het betekent niet dat je vanaf nu nooit meer last zult hebben van twijfels en vragen, maar je hebt wel ervaren dat het goed is dat je er bent.

In voorbereiding

Voor 2018 bereid ik samen met Rebecca Schoon, pionier van De Hoeftuin in Leidsche Rijn, de eerste krachtdag voor. Dit gaat een Christoffeldag worden, voor mensen die (psychisch) overbelast zijn of herstellen van een burn-out. De Christoffeldag wordt aangeboden op vrijdag 5 oktober in De Hoef in Utrecht – Leidsche Rijn en op woensdag 10 oktober in Breda bij Zinsverband.

Andere krachtdagen voor de toekomst zijn een Verloren-Kindjesdag voor mensen die een kindje verloren tijdens of na de zwangerschap, een Agathadag voor vrouwen na borstkanker, een Sint-Maartendag voor mantelzorgers, een dag voor mensen die leven met een chronische ziekte.

Lees ook:

Blog: De breuklijnen van het leven

Op de website van de Hoeftuin: Christoffel en de last op onze schouders